Dhammapada.

^  <  >

 

1. Pary.

KN, Yamaka Vagga, Dhp. 1-20.

 

Umysł poprzedza wszystkie zjawiska,

umysł nimi rządzi, umysł je kształtuje.

Jeśli wypowiadasz się, bądź działasz

z zanieczyszczonym, zepsutym umysłem,

cierpienie podąża za tobą,

niczym koło podążające w koleinie wozu

ciągnionego przez woła.

 

Umysł poprzedza wszystkie zjawiska,

umysł nimi rządzi, umysł je kształtuje.

Jeśli wypowiadasz się, bądź działasz

z oczyszczonym, jasnym umysłem,

wówczas szczęście podąża za tobą

jak wierny cień.

 

"Znieważył mnie, uderzył, pobił, obrabował!"

kto pogrąża się w takich myślach,

rozpala wrogość.

"Znieważył mnie, uderzył, pobił, obrabował!"

kto nie pogrąża się w takich myślach,

wygasza wrogość.

 

Oto odwieczna prawda:

konflikty nie wygasają poprzez wrogość,

konflikty wygasają poprzez nie-wrogość.

Nie jak tych którzy nie rozumieją,

że jesteśmy na krawędzi zatraty,

waśnie tych którzy to zrozumieli,

zamierają.

 

Tego który skupia się na pięknie,

folguje zmysłom, nie zna umiaru w jedzeniu,

apatyczny, bez entuzjazmu:

takiego Mara[1] powali niczym wicher słabe drzewo.

 

Tego który skupia się na brzydocie,

trzyma zmysły na wodzy, zna umiar w jedzeniu,

pewny, energiczny:

takiego Mara nie powali jak i wicher nie może powalić góry.

 

Ten który będąc moralnie zepsuty,

wyzbyty prawdomówności i samokontroli,

zakłada na siebie żółtą szatę, [2]

nie jest jej wart.

 

Ale wolny od moralnego zepsucia,

prawdomówny i opanowany,

przestrzegający wszystkich wskazań,

z pewnością jest wart żółtej szaty.

 

Ci którzy uważają nieistotne za istotne,

a istotne za nieistotne,

nie dotarli do istoty rzeczy,

podejmując niewłaściwe postanowienia.

 

Ale ci którzy rozróżniają istotne jako istotne,

a nieistotne jako nieistotne,

dotarli do istoty rzeczy,

podejmując właściwe postanowienia.

 

Jak deszcz sączący się do źle zadaszonej chaty,

tak żądza przenika do niewłaściwie kultywowanych doznań.

Jak deszcz nie sączący się do dobrze zadaszonej chaty,

tak żądza nie przenika do właściwie kultywowanych doznań.

 

Tutaj spalają go zmartwienia i tam będą go spalały.

Źle postępujący w obu światach płonie umartwieniem.

Cierpi boleśnie zasmucony, widząc zepsucie swych czynów.

 

Tutaj jest szczęśliwy i tam będzie szczęśliwy.

Dobrze postępujący w obu światach znajduje radość.

Radosny i triumfujący, widzi czystość swych czynów.

 

Tutaj spala go żal i tam będzie go spalał.

Źle postępujący w obu światach płonie z żalu.

Cierpi myśląc: źle postąpiłem.

Osiągnąwszy stan niedoli,[3] cierpi nawet bardziej.

 

Tutaj się raduje i tam będzie się radował.

Dobrze postępujący w obu światach się raduje.

Rozkoszuje się myśląc: dobrze postąpiłem.

Osiągnąwszy stan rozkoszy,[3] raduje się nawet bardziej.

 

Jeśli recytuje wiele świętych tekstów,

ale pozostaje niedbały i nieuważny,

nie postępuje w zgodzie z nimi;

jak pastuch liczący tylko innych krowy:

nie ma udziału w świętym życiu bezdomnych.

 

Jeśli niemal nie recytuje świętych tekstów,

ale praktykuje w zgodzie z Dhammą; [4]

porzuca pasję, awersję, złudzenia.

Uważny, a jego umysł idealnie zrównoważony,

nie lgnący do niczego ani tutaj teraz, ani potem:

ma on swój udział w świętym życiu bezdomnych.

 

1. Mara to personifikacja pragnień i iluzji. W kosmologii buddyjskiej Mara zamieszkuje jedenasty plan egzystencji Paranimmita-Vasavatti w którym devy cieszą się przyjemnościami dawanymi im przez istoty z innych planów.

2. Żółta, a precyzyjniej szafranowa szata, jest znakiem porzucenia życia świeckiego i przyjęcia ordynacji zakonnej (Sangha).

3. Tutaj - tam. Teraz - potem. Niedola -  rozkosz. Tekst mówi o dobrym i złym zrodzeniu w stosownych planach egzystencji. Np. suggati (wejscie w stan rozkoszy) jest jednoznaczne z Devaloka.

4. Dhamma to nauczanie o tym jak jest. Budda rozumiał dhammę jako coś co jest naturalne, a on tylko to unaocznił, wskazał, wyeksponował. Unaocznienie dhammy to Dhamma czyli nauczanie Buddy.

 

 



v.1.00 © 2012 Tipitaka.pl - Wszystkie prawa zastrzeżone. Wyłącznie do bezpłatnego rozpowszechniania.