Dhammapada.

^  <  >

 

14. Budda.

KN, Buddha Vagga, Dhp. 179-196.

 

Którego prawe zwycięstwo nie może być

żadną miarą zamienione w przegraną,

i nikt na świecie nie może tego zmienić. [1]

Bez śladów i kompletna jest domena Buddy,

po czym mogli by ją wyśledzić i jak zniszczyć?

 

Którzy usidlili pragnienie i żądzę,

nie są już niesieni ich nurtem.

Bez śladów i kompletna jest domena Buddy,

po czym mogli by ją wyśledzić i jak zniszczyć?

 

Mądrzy, z intencją na praktyce koncentracji,[2]

znajdują rozkosz w spokoju i wyrzeczeniu.

Nawet bogowie zazdroszczą im,

uważnym, doskonałym Buddom.

 

Nieczęste jest ludzkie zrodzenie,

trudne jest życie śmiertelników.

Trudne jest słuchanie prawdziwego Nauczania,[3]

rzadkie jest zaistnienie Buddy.

 

Oto nauczanie Buddów:

Nie czynić tego co niewłaściwe,

czynić to co właściwe,

oczyszczać swoje doznania.

Cierpliwość i wytrwałość są najwyższymi cnotami,

Nibbana jest najwyższym celem,

twierdzą wszyscy Buddowie.

 

Mnich nie rani nikogo,

jeśli rani, to nie jest mnichem.

Nie szukać winy u innych, nie ranić nikogo,

przestrzegać wskazań, jeść ile konieczne,

przebywać w samotności, praktykując skupienia.

Oto nauczanie Buddów.

 

Nawet i deszcz monet, nie zaspokoi

żądz i zmysłowych pragnień.

Mądry człowiek widzi, że zmysłowe przyjemności

dają mało satysfakcji a masę bólu,

nie szuka więc nawet boskich przyjemności.

Słuchacz Buddy[4] dedykuje praktykę

wyzbyciu się pragnień.

 

Ludzie pod wpływem strachu,

szukają schronienia w wielu miejscach:

w górach, lasach, na drzewach, w ogrodach i świątyniach.

Ich schronienia nie są jednak ani najlepsze ani bezpieczne.

W takich schronieniach, nie ma ulgi od cierpień i stresu.

 

Ten który znalazł schronienie w Buddzie, Dhammie i Sandze

widzi z prawdziwą mądrością Cztery Prawdy Szlachetnych:

cierpienie, źródło cierpienia, przezwyciężenie cierpienia,

oraz Ścieżkę Szlachetnych wiodąca do wygaśnięcia cierpienia.

To schronienie jest bezpieczne, najlepsze.

Znalazłszy je, uwalniają się od wszelkiego stresu i cierpień.

 

Trudno znaleźć szlachetną osobę,

tacy nie rodzą się wszędzie wokoło.

Gdzie się taki urodzi, jego bliscy czerpią z tego pożytek.

 

Rozkoszą są urodziny Buddy.

Rozkoszą jest prawdziwe Nauczanie.

Rozkoszą jest jedność Zgromadzenia mnichów.

Rozkoszą jest medytacja zjednoczonego Zgromadzenia.

 

Który oddaje cześć Buddzie czy jego uczniom,

tym którzy przezwyciężyli przeszkody, zniszczyli żal i stres;

który respektuje Wygasłych[5] i Wyzbytych strachu,

nie może być sklasyfikowany w żadne ramy.

 

1. "Avajiyati": odwrócić, zawrócić, zniwelować efekt, zniszczyć, zzerować.

2. Jhanapasuta to dosłownie : praktykowanie skupień medytacyjnych jhana (dżana).

3. "Saddhammassavana": prawdziwa Dhamma nauczana przez Buddę.

4. "Sammasambuddhasavako": słuchacz nauczania w pełni samo przebudzonego Buddy, student Budda Dhammy.

5. "Nibbute": tych którzy zrealizowali ostateczne wygaśnięcie czyli Nibbanę.



v.1.00 © 2012 Tipitaka.pl - Wszystkie prawa zastrzeżone. Wyłącznie do bezpłatnego rozpowszechniania.