Sutty o Świecie.

^  <  >

 

Sutta pytań i odpowiedzi.

Cula-vedalla Sutta, MN 44.

 

Oto co usłyszałem:

Kiedy Błogosławiony przebywał w rezerwacie wiewiórek w Rajagaha, w Bambusowym Gaju, wtedy to Visakha, świecki wyznawca, udał się do Dhammadiny mniszki. Po przybyciu ukłonił się jej nisko i usiadł z boku. Siedząc, zwrócił się do niej następującymi słowami:

"Samoidentyfikacja, mówi się samoidentyfikacja, Pani. Jaka samoidentyfikacja jest opisana przez Błogosławionego?"

 

"Jest Pięć Zespołów Zapału przyjacielu Visakha. Formy materialne jako zespół zapału, uczucia jako zespół zapału, percepcje jako zespół zapału, inicjacje jako zespół zapału, świadomości jako zespół zapału. Te właśnie Pięć Zespołów Zapału są samoidentyfikacją opisaną przez Błogosławionego."

 

"Tak, Pani" odpowiedział Visakha, świecki wyznawca, rozkoszując się słowami mniszki Dhammadiny. Następnie zadał jej kolejne pytanie: "Źródło samoidentyfikacji, mówi się źródło samoidentyfikacji, Pani. Jakie źródło samoidentyfikacji jest opisane przez Błogosławionego?"

 

"Pragnienie które tworzy dalsze zradzanie, któremu towarzyszy namiętność i zachwyt, znajdujące rozkosz to tu to tam, pragnienie zmysłowej przyjemności, pragnienie stawania się i pragnienie niebytu. Oto źródło samoidentyfikacji przyjacielu Visakha, opisane przez Błogosławionego."

 

"Wygaśnięcie samoidentyfikacji, mówi się wygaśnięcie samoidentyfikacji, Pani. Jakie wygaśnięcie samoidentyfikacji jest opisane przez Błogosławionego?"

 

"Całkowite zaniknięcie i wygaśnięcie, wyrzeczenie się, zaniechanie, wyzwolenie, wyzbycie się tego właśnie pragnienia. Oto wygaśnięcie samoidentyfikacji przyjacielu Visakha, opisane przez Błogosławionego."

 

"Praktyka prowadząca do wygaśnięcia samoidentyfikacji, mówi się praktyka prowadząca do wygaśnięcia samoidentyfikacji, Pani. Jaka praktyka prowadząca do wygaśnięcia samoidentyfikacji jest opisana przez Błogosławionego?"

 

"Precyzyjnie ta Szlachetna Ośmioaspektowa Ścieżka:

właściwe rozumienie, właściwa intencja, właściwa mowa, właściwe postępowanie, właściwe życie, właściwy wysiłek, właściwa uważność, właściwe skupienie. Oto ta praktyka prowadząca do wygaśnięcia samo identyfikacji jest opisana przez Błogosławionego."

 

"W takim razie Pani, zapał jest tym samym czym Pięć Zespołów Zapału, albo jest czymś innym?"

 

"Zapał, przyjacielu Visakha, ani nie jest tym samym czym Pięć Zespołów Zapału, ani nie jest czymś innym. Kiedy tylko pragnienie i namiętność zaistnieje w Pięciu Zespołach Zapału, zapał jest tam również."

 

"Więc Pani, jak samoidentyfikacja powstaje?"

 

"To ma miejsce, gdy niepouczony, pospolity człowiek który nie ma szacunku dla Szlachetnych, nie ma pojęcia o ich Nauczaniu i Dyscyplinie, zakłada że forma materialna jest duszą, że dusza posiada formę materialną, że forma materialna jest w duszy, że dusza jest w formie materialnej.

Zakłada że uczucie jest duszą, że dusza posiada uczucie, że uczucie jest w duszy, że dusza jest w uczuciu. Zakłada że percepcja jest duszą, że dusza posiada percepcję, że percepcja jest w duszy, że dusza jest w percepcji. Zakłada że inicjacja jest duszą, że dusza posiada inicjacje, że inicjacja jest w duszy, że dusza jest w inicjacji. Zakłada że świadomość jest duszą, że dusza posiada świadomość, że świadomość jest w duszy, że dusza jest w świadomości.

Oto jak powstaje samo identyfikacja"

 

"Więc Pani, jak samoindentyfikacja nie powstaje?"

 

"To ma miejsce, gdy właściwie pouczony uczeń Sszlachetnych, który ma dla nich szacunek, zna ich Nauczanie i Dyscyplinę, nie zakłada że forma materialna jest duszą, że dusza posiada formę materialną, że forma materialna jest w duszy, że dusza jest w formie materialnej.

Nie zakłada że uczucie jest duszą, że dusza posiada uczucie, że uczucie jest w duszy, że dusza jest w uczuciu. Nie zakłada że percepcja jest duszą, że dusza posiada percepcję, że percepcja jest w duszy, że dusza jest w percepcji. Nie zakłada że inicjacja jest duszą, że dusza posiada inicjację, że inicjacja jest w duszy, że dusza jest w inicjacji. Nie zakłada że świadomość jest duszą, że dusza posiada świadomość, że świadomość jest w duszy, że dusza jest w świadomości.

Oto jak nie powstaje samo identyfikacja."

 

"Co to jest szlachetna Ośmioaspektowa Ścieżka, Pani?"

 

"Oto Szlachetna Ośmioaspektowa Ścieżka: właściwe rozumienie, właściwa intencja, właściwa mowa, właściwe postępowanie, właściwe życie, właściwy wysiłek, właściwa uważność, właściwe skupienie."

 

"Czy ta Szlachetna Ośmioaspektowa Ścieżka była mentalnie zainicjowana i uformowana czy też nie?"

 

"Szlachetna Ośmioaspektowa Ścieżka była mentalnie zainicjowana i uformowana".

 

"Czy Trzy Grupy wchodzą w skład Szlachetnej Ośmioaspektowej Ścieżki, czy też Szlachetna Ośmioaspektowa Ścieżka wchodzi w skład Trzech Grup?"

 

"Trzy Grupy nie wchodzą w skład Szlachetnej Ośmioaspektowej Ścieżki, ale Szlachetna Ośmioaspektowa Ścieżka wchodzi w skład Trzech Grup. Właściwa mowa, właściwe postępowanie i właściwe życie wchodzą w skład grupy zalet. Właściwy wysiłek, właściwa uważność i właściwe skupienie wchodzą w skład grupy koncentracji. Właściwe rozumienie i właściwa intencja wchodzą w skład grupy wnikliwości."

 

"Co to jest koncentracja, Pani, jakich jakości dotyczy, jakie jakości ją warunkują i jaki jest jej rozwój?"

 

"Pojedynczość umysłu to koncentracja przyjacielu Visakha, Cztery Odniesienia Uważności są jej bazą, Cztery Właściwe Wysiłki ją warunkują, a kultywacja i studia tych jakości prowadzą do jej rozwoju."

 

"A teraz Pani, co to są inicjacje?"

 

"Są trzy rodzaje inicjacji, przyjacielu Visakha. Inicjacje cielesne, inicjacje mowy i inicjacje umysłowe."

 

"Ale co to są inicjacje cielesne, co to są inicjacje mowy, i co to są inicjacje umysłowe?"

 

"Wdechy i wydechy są inicjacjami cielesnymi, inklinacje i myślenia są inicjacjami mowy, percepcje i uczucia są inicjacjami umysłowymi."

 

"Ale dlaczego wdechy i wydechy są inicjacjani cielesnymi? Dlaczego inklinacje i myślenia są inicjacjami mowy? Dlaczego percepcje i uczucia są inicjacjami umysłowymi?"

 

"Wdechy i wydechy są cielesne, to są rzeczy związane z ciałem. Dlatego wdechy i wydechy są inicjacjami cielesnymi. Skierowawszy najpierw myśl i rozwinąwszy ją w myślenie, artykułujemy i zaczynamy mówić. Dlatego inklinacje i myślenia są inicjacjami mowy. Percepcje i uczucia są mentalne. Dlatego percepcje i uczucia są inicjacjami umysłowymi."

 

"Teraz Pani, kiedy wygaśnięcie percepcji i uczuć ma miejsce?"

 

"Myśl, że 'zaraz osiągnę wygaśnięcie percepcji i uczuć', albo że 'osiągam wygaśnięcie percepcji i uczuć', albo że 'osiągnąłem wygaśnięcie percepcji i uczuć' nie powstaje u mnicha. W zamian, jego umysł wiedzie go do tego stanu na bazie wytrenowania."

 

"Kiedy mnich osiąga wygaśnięcie percepcji i uczuć, które wygasają najpierw? Inicjacje cielesne, inicjacje mowy czy inicjacje umysłowe?"

 

"Kiedy mnich osiąga wygaśnięcie percepcji i uczuć, pierwsze wygasają inicjacje mowy, następnie cielesne, a następnie umysłowe."

 

"A teraz Pani, jak przebiega wyjście z wygaśnięcia percepcji i uczuć?"

 

"Myśl, że 'zaraz wyjdę z wygaśnięcia percepcji i uczuć', albo że 'wychodzę z wygaśnięcia percepcji i uczuć', albo że 'wyszedłem z wygaśnięcia percepcji i uczuć' nie powstaje u mnicha. W zamian, jego umysł wiedzie go do tego stanu na bazie wytrenowania"

 

"Ale kiedy mnich wychodzi z wygaśnięcia percepcji i uczuć, które powstają najpierw?

Inicjacje cielesne, inicjacje mowy czy inicjacje umysłowe?"

 

"Kiedy mnich wychodzi z wygaśnięcia percepcji i uczuć, pierwsze powstają inicjacje umysłowe, następnie cielesne, a następnie mowy."

 

"Kiedy mnich wyszedł z wygaśnięcia percepcji i uczuć, Pani, ile skontaktowań dokona kontaktu?

 

"Kiedy mnich wyszedł z wygaśnięcia percepcji i uczuć, przyjacielu Vitakha, trzy skontaktowania dokonają kontaktu. Kontakt z pustką, kontakt z pojedynczością i kontakt z bezkierunkowością."

 

"Kiedy mnich wyszedł z wygaśnięcia percepcji i uczuć, Pani, do czego jego umysł się skłania, ku czemu ma tendencję, ku czemu ma inklinację?"

 

"Kiedy mnich wyszedł z wygaśnięcia percepcji i uczuć przyjacielu Visakha, jego umysł skłania się ku odosobnieniu, ma tendencję do odosobnienia, ma inklinację ku odosobnieniu."

 

"A teraz, Pani, ile jest rodzajów uczuć?"

 

"Są trzy rodzaje uczuć: przyjemne uczucie, bolesne uczucie, ani przyjemne ani bolesne uczucie."

 

"Co to jest przyjemne uczucie, co to jest bolesne uczucie, co to jest ani przyjemne ani bolesne uczucie?"

 

"Cokolwiek by było doznane fizycznie bądź mentalnie i uznane za przyjemne i miłe, to nazywamy przyjemnym uczuciem. Cokolwiek by było doznane fizycznie bądź mentalnie i uznane za bolesne i niemiłe, to nazywamy bolesnym uczuciem. Cokolwiek by nie było doznane fizycznie bądź mentalnie i uznane za ani miłe ani niemiłe, to nazywamy ani przyjemnym ani bolesnym uczuciem."

 

"W jaki sposób jest uczucie przyjemne albo nieprzyjemne, Pani?"

 

"Przyjemne uczucie jest miłe kiedy trwa, staje się bolesne kiedy się zmienia. Bolesne uczucie jest niemiłe kiedy trwa, staje się miłe kiedy przemija. Ani przyjemne ani bolesne uczucie jest miłe kiedy powstaje wraz z wiedzą, ale niemiłe kiedy powstaje bez wiedzy."

 

"Która tendencja popada w obsesję wraz z przyjemnym uczuciem? Która tendencja popada w obsesję wraz z bolesnym uczuciem? Która tendencja popada w obsesję wraz z ani przyjemnym ani bolesnym uczuciem?

 

"Pasja popada w obsesję wraz z przyjemnym uczuciem. Opór popada w obsesję wraz z bolesnym uczuciem. Ignorowanie popada w obsesję wraz z ani przyjemnym ani bolesnym uczuciem."

 

"Czy pasja popada w obsesję wraz z każdym przyjemnym uczuciem? Czy opór popada w obsesję wraz z każdym bolesnym uczuciem? Czy ignorowanie popada w obsesję wraz z każdym ani przyjemnym ani bolesnym uczuciem?"

 

"Nie, pasja nie popada w obsesję wraz z każdym przyjemnym uczuciem. Opór nie popada w obsesję wraz z każdym bolesnym uczuciem. Ignorowanie nie popada w obsesję wraz z każdym ani przyjemnym ani bolesnym uczuciem."

 

"Więc co musi być porzucone w odniesieniu do przyjemnego uczucia? Co musi być porzucone w odniesieniu do bolesnego uczucia? Co musi być porzucone w odniesieniu do ani przyjemnego ani bolesnego uczucia?"

 

"Chcenie musi być porzucone w odniesieniu do przyjemnego uczucia. Awersja musi być porzucona w odniesieniu do bolesnego uczucia. Niewiedza musi być porzucona w odniesieniu do ani przyjemnego ani bolesnego uczucia."

 

"Czy chcenie musi być porzucone w odniesieniu do każdego przyjemnego uczucia? Czy awersja musi być porzucona w odniesieniu do każdego bolesnego uczucia? Czy niewiedza musi być porzucona w odniesieniu do każdego ani przyjemnego ani bolesnego uczucia?"

 

"Nie, gdy mnich całkowicie wycofany że zmysłowości, wycofany z nierozsądnych wartości mentalnych,

wchodzi i pozostaje na pierwszym poziomie skupienia medytacyjnego: rozkosz i błogość zrodzone z wycofania, którym towarzyszy ukierunkowana myśl i ocena. Porzuca on chcenie i w konsekwencji pasja nie popadnie tutaj w obsesje.

Jest też taka sytuacja, że mnich rozważa "kiedyż wreszcie wejdę i pozostanę w wymiarze w który wchodzą szlachetni?' W ten sposób karmi on pragnienie, tęsknotę za nie prześcignionym uwolnieniem, a w efekcie narasta w nim żal znajdujący pożywkę w tym pragnieniu i tęsknocie. W ten sposób porzuca on awersję i w konsekwencji opór nie popadnie tutaj w obsesję.

Jest też taka sytuacja, że mnich porzuciwszy przyjemność i ból na bazie wcześniejszego zaniknięcia uniesień i napięć, wchodzi i pozostaje na czwartym poziomie skupienia medytacyjnego. Nieskalana czystość spokojnej równowagi i pełnej świadomości, ani przyjemność, ani ból. Tak porzuca on niewiedzę, w konsekwencji ignorowanie nie popadnie tutaj w obsesję.

 

"A cóż, Pani jest po drugiej stronie przyjemnego uczucia?"

"Bolesne uczucie jest po drugiej stronie przyjemnego uczucia."

"A co jest po drugiej stronie bolesnego uczucia?"

"Przyjemne uczucie jest po drugiej stronie bolesnego uczucia."

"A co jest po drugiej stronie ani przyjemnego ani bolesnego uczucia?"

"Niewiedza jest po drugiej stronie ani przyjemnego ani bolesnego uczucia."

"Co jest po drugiej stronie niewiedzy?"

"Wiedza jest po drugiej stronie niewiedzy."

"Co jest po drugiej stronie wiedzy?"

"Uwolnienie jest po drugiej stronie wiedzenia."

"Co jest po drugiej stronie uwolnienia?"

"Wygaśnięcie jest po drugiej stronie uwolnienia."

"Co jest po drugiej stronie Wygaśnięcia?"

"Poszedłeś za daleko przyjacielu Visakha, przekraczając limit pytania.

Święte życie ma swoją kulminację w Wygaśnięciu, Wygaśnięcie jest jego uwieńczeniem. Jeśli chcesz, idź do Błogosławionego i zapytaj go o znaczenie tego co powiedziałam. Co usłyszysz - tak to zapamiętaj."

 

Visakha, świecki wyznawca rozkoszował się słowami mniszki Dhammadiny. Następnie pokłonił się jej i zwrócony do niej prawą stroną wyszedł, udając się do Błogosławionego. Po przybyciu, pokłoniwszy się Błogosławionemu, usiadł z boku. Tak siedząc, zrelacjonował Błogosławionemu całą rozmowę z mniszka Dhammadiną. Kiedy skończył, Błogosławiony zwrócił się do niego:

"Mniszka Dhammadina jest mądra przyjacielu Visakha. Kobieta o wielkiej przenikliwości. Gdybyś to mnie zapytał o to wszystko, dałbym ci takie same odpowiedzi jak ona. Tak właśnie jest i tak to powinieneś zapamiętać."

 

To powiedział Błogosławiony, a Visakha świecki wyznawca rozkoszował się słowami Błogosławionego.

 



v.1.00 © 2012 Tipitaka.pl - Wszystkie prawa zastrzeżone. Wyłącznie do bezpłatnego rozpowszechniania.